Debaty sejmowex903 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie prawidłowości funkcjonowania instytucji kontroli resortowej i wewnętrznej

   Odpowiadając na interpelację zgłoszoną przez pana posła Ryszarda Stanibułę przekazaną przy piśmie z dnia 15 lipca 1999 r. nr SJB 4401-382/99 dotyczącą funkcjonowania kontroli wewnętrznej w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, a w szczególności upoważnienia do zarządzenia i podpisania upoważnień do przeprowadzenia kontroli kompleksowej w Instytucie Kardiologii oraz Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie, wyjaśniam:    Na podstawie art. 37 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (DzU nr 106, poz. 492 z późn. zm.) oraz treścią § 2 ust. 1 i 3 statutu Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, stanowiącego załącznik do rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 1998 r. w sprawie nadania statutu Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej, można stwierdzić, że minister kieruje pracą ministerstwa przy pomocy: sekretarza stanu, podsekretarzy stanu, dyrektora generalnego, jak również że może upoważnić te osoby oraz dyrektorów komórek organizacyjnych, a także innych pracowników ministerstwa do podejmowania w jego imieniu decyzji w określonych sprawach. Również treść § 4 rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września 1997 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania dyrektora generalnego urzędu daje podstawy dyrektorowi generalnemu do wykonywania innych zadań z upoważnienia organu administracji rządowej.    W posiadanych dokumentach dotyczących kontroli będących przedmiotem interpelacji brak jest dokumentu upoważniającego dyrektora generalnego panią Małgorzatę Bartoszewską do wykonywania uprawnień ministra w tym zakresie. Dokumentacja ta, jak i fakt uprzednio realizowanych kontroli pozwalają uznać, iż upoważnienie takie zostało udzielone w formie ustnej przez ówczesnego ministra zdrowia i opieki społecznej pana Wojciecha Maksymowicza.    Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 268a dający podstawę organowi administracji państwowej do udzielania w formie pisemnej upoważnienia dla pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, nie dają podstaw do stwierdzenia, iż wymagania co do formy opatrzone są rygorem nieważności na wypadek ich niezachowania. Protokoły kontroli bez zastrzeżeń formalnych podpisane zostały przez osoby reprezentujące jednostki kontrolowane. Z tych też względów brak jest podstaw do unieważnienia dokonanych czynności kontrolnych.    Jak wynika z dokumentów, kontrole przeprowadzane były równolegle w obu instytutach przez dwóch pracowników, którzy łącznie w bezpośrednich czynnościach kontrolnych przepracowali 192 dni. Biorąc pod uwagę czas trwania oraz brak bezpośredniego połączenia komunikacyjnego, kontrolujący musieli korzystać z co najmniej dwóch środków komunikacji miejskiej, wydatki związane z kosztami przejazdów wydają się być usprawiedliwionymi.    Protokoły kontroli podpisane są przez obu kontrolujących, co nie daje podstaw do twierdzenia, iż ich rola w czynnościach nie była równorzędna.    W zasadzie brak jest w aktualnym stanie prawnym bezpośredniego obowiązku lub delegacji do wydania aktu prawnego regulującego zasady funkcjonowania i organizacji kontroli resortowej przez ministra zdrowia i opieki społecznej. W trakcie prac związanych z planowanymi zmianami organizacyjnymi ministerstwa sprawa wykonywania kontroli resortowej, w tym jej trybu i organizacji, zostanie rozstrzygnięta z uwzględnieniem wcześniejszych propozycji i projektów regulacji w tym zakresie.    Minister    Franciszka Cegielska    Warszawa, dnia 2 sierpnia 1999 r.