Odpowiedź na interpelację w sprawie negatywnych skutków reformy emerytalnej
  Szanowny Panie Marszałku! W związku z pana wystąpieniem z dnia 20 maja 1999 r., SPS-0202-1938/99, w sprawie interpelacji posłów Władysława Adamskiego i Bronisława Dankowskiego z upoważnienia prezesa Rady Ministrów pragnę zapewnić, że efekty oraz prawidłowość rozwiązań przyjętych we wdrażanym obecnie nowym systemie ubezpieczeń społecznych, a w szczególności nowym systemie emerytalnym są poddawane wnikliwej ocenie.   Zgodnie z ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU nr 162, poz. 1118 ze zm.) podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się analogicznie, jak podstawę wymiaru emerytury i renty. Może ją zatem stanowić przeciętna podstawa wymiaru składki w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z okresu od 1 stycznia 1980 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. albo przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed 1999 r. wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.   Szczególnie chronione są interesy osób młodych legitymujących się stosunkowo krótkim stażem pracy objętym ubezpieczeniem społecznym. W przypadku ubezpieczonych przed trzydziestym rokiem życia, jak również w przypadku ubezpieczonych, którym nie można ustalić podstawy wymiaru zgodnie z wyżej podanymi zasadami, z powodu pełnienia zastępczej służby wojskowej albo korzystania z urlopu wychowawczego, do ustalenia kapitału początkowego przyjmuje się podstawę wymiaru składek z faktycznego podlegania ubezpieczeniu.   Prawo wyboru zarobków z całego okresu ubezpieczenia jest nowym przepisem. Jest on korzystny dla tych osób, które wysokie zarobki (w relacji do przeciętnej płacy) osiągały przed 1980 r., który dotychczas stanowił datę graniczną okresu, z którego można było dokonywać wyboru zarobków do obliczenia podstawy wymiaru świadczenia. Skorzystanie z tego prawa uzależnione jest jednak od dostępu do dokumentacji płacowej zakładu pracy. Dokumentem potwierdzającym wysokość wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w poszczególnych latach ubezpieczenia przypadającego przed 1 stycznia 1999 r. jest bowiem zaświadczenie wydane na podstawie dokumentacji zakładu pracy albo wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej.   Trzeba podkreślić, że przepis dający możliwość wskazania do ustalenia podstawy wymiaru wynagrodzeń z 20 lat jest lex specialis od normy ogólnej, dlatego przy jego stosowaniu należy wymagać przedłożenia ww. dowodów (zaświadczenia zakładu pracy lub legitymacji ubezpieczeniowej z wpisanymi kwotami wynagrodzeń).   Z poważaniem   Sekretarz stanu   Ewa Lewicka   Warszawa, dnia 28 czerwca 1999 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie oddłużenia kolejowych zakładów opieki zdrowotnej
- Interpelacja w sprawie możliwości uzyskania świadczeń przedemerytalnych
- Interpelacja w sprawie działalności Komisji Wspólnej Ministra Edukacji Narodowej i Pełnomocnika Rządu ds. Rodziny
- Odpowiedź na interpelację w sprawie zatrudniania nauczycieli w szkołach artystycznych
- Interpelacja w sprawie opieki medycznej w domach pomocy społecznej