Debaty sejmowex903 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zagrożenia upadłością Huty ˝Łaziska˝ SA

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją:    - pani poseł Krystyny Cencek - w sprawie możliwości dalszego funkcjonowania Huty ˝Łaziska˝ SA, otrzymaną za pośrednictwem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przy piśmie DSPR 4401-28/01,    - pana posła Józefa Błaszczyka - w sprawie zagrożenia upadłością jedynego w Polsce producenta i eksportera żelazostopów Huty ˝Łaziska˝ SA, otrzymaną przy piśmie SPS-0202-5521/01,    - pana posła Pawła Nowoka - w sprawie cen energii elektrycznej dla Huty ˝Łaziska˝ SA, otrzymaną przy piśmie SPS-0202-5541/00,    z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przekazuję następujące stanowisko.    Wobec pytań postawionych w interpelacjach przez:    - panią poseł Krystynę Cencek: ˝Czy istnieje realna możliwość ustalenia preferencyjnej ceny za energię elektryczną dla Huty ˝Łaziska˝ SA; jeżeli tak, to od kiedy?˝    - pana posła Pawła Nowoka w sprawie ˝podejmowanych przez Ministerstwo Gospodarki działań zmierzających do umożliwienia Hucie ˝Łaziska˝ SA nabywania energii elektrycznej po cenach preferencyjnych, skalkulowanych na zasadach zbliżonych do tych, jakie stosowane są wobec konkurentów Huty na rynku zachodnioeuropejskim˝, oraz    - pana posła Józefa Błaszczyka odnośnie ˝możliwości zastosowania innych rozwiązań niż grożące upadkiem huty monopolistyczne stanowisko Górnośląskich Zakładów Energetycznych˝    proszę przyjąć następujące wyjaśnienie.    Ministerstwo Gospodarki, doceniając działania Huty ˝Łaziska˝ SA zmierzające do utrzymania produkcji na rynek krajowy oraz zwiększenia produkcji eksportowej żelazostopów na rynki Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych, popiera dążenia huty, jednego z największych przemysłowych odbiorców energii elektrycznej, do wynegocjowania zakupu energii elektrycznej po cenach odpowiadających możliwemu do zaakceptowania najniższemu poziomowi uzasadnionych kosztów wytwarzania i przesyłu energii. W przypadku huty, w której koszty energii elektrycznej stanowią ok. 40% kosztów produkcji, zrozumiałe jest poszukiwanie, zgodnie z obowiązującym Prawem energetycznym, możliwości zakupu energii po kosztach minimalnych.    Ustawa Prawo energetyczne już obecnie daje możliwość zakupu przez Hutę ˝Łaziska˝ SA energii elektrycznej po cenach konkurencyjnych. Takie możliwości stworzyła przyjęta w polskim prawie zasada regulowanego dostępu do sieci stron trzecich (tzw. zasada TPA) oraz utworzona Giełda Energii. Stopniowo uzyskiwane przez grupy odbiorców prawo do korzystania z usług przesyłowych umożliwia również Hucie ˝Łaziska˝ SA, odbiorcy spełniającemu określone warunki rocznych zakupów energii elektrycznej, stosownie do postanowień rozporządzenia ministra gospodarki z 6 sierpnia 1998 r. w sprawie harmonogramu uzyskania przez poszczególne grupy odbiorców prawa do korzystania z usług przesyłowych (DzU nr 107, poz. 671), dokonanie wyboru dowolnego dostawcy energii elektrycznej oferującego najkorzystniejszą cenę (także Południowego Koncernu Energetycznego), a następnie zwrócenie się do przedsiębiorstwa energetycznego, do którego sieci elektroenergetycznej huta jest przyłączona, o zawarcie umowy w sprawie świadczenia usług przesyłowych.    Obowiązujące w obrocie energią elektryczną taryfy, w tym m.in. ceny energii elektrycznej oraz stawki opłat za świadczenie usług przesyłowych, ustalane są przez przedsiębiorstwa energetyczne i podlegają zatwierdzeniu przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, który jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach regulacji gospodarki paliwami i energią. Zatwierdzone przez prezesa URE taryfy dotyczą zarówno odbiorców taryfowych, jak i korzystających z usług przesyłowych według zasady TPA, w tym również Huty ˝Łaziska˝ SA.    Należy jednak dodać, że Huta ˝Łaziska˝ SA, największy jak dotychczas, biorąc pod uwagę ilość zużytej energii elektrycznej, odbiorca Górnośląskiego Zakładu Elektroenergetycznego SA, jest traktowana przez GZE SA jak klient uprzywilejowany. Wyrazem tego są zawierane już od kilku lat umowy specjalne, na preferencyjnych warunkach cenowych w stosunku do obowiązujących zasad taryfowych. Jednakże preferencje te są niewystarczające, a deficytowa produkcja systematycznie pogarsza sytuację ekonomiczno-finansową huty, powodując brak płynności finansowej i rosnące zadłużenie wobec GZE SA.    Zgodnie z obowiązującymi regulacjami w warunkach rynkowych organy administracji rządowej, w tym minister gospodarki, nie mogą ingerować w warunki umowy sprzedaży energii elektrycznej, w tym ustalania ceny energii elektrycznej dla odbiorcy czy wielkości sprzedaży energii elektrycznej realizowanej bezpośrednio przez poszczególne podmioty na podstawie umów zawartych z odbiorcami. Ingerencja administracji rządowej w stosunki handlowe spółek prywatnych lub będących w procesie prywatyzacji mogłaby powodować naruszenie powszechnie obowiązującego prawa.    Nie wyklucza to jednak możliwości wynegocjowania przez Hutę ˝Łaziska˝ SA z zainteresowanymi przedsiębiorstwami energetycznymi korzystnej ceny energii elektrycznej, na poziomie wynikającym z indywidualnej umowy przy zachowaniu obowiązujących przepisów.    Dlatego też, stojąc na stanowisku, iż istnienie Huty ˝Łaziska˝ SA ma duże znacznie nie tylko dla regionu, ale także dla gospodarki narodowej - szczególnie dla krajowego bilansu w obrocie z zagranicą - oraz doceniając inwestycje poczynione w hucie dla sprostania wymogom ochrony środowiska obowiązującym w Unii Europejskiej, zminimalizowania zużycia energii oraz usprawnienia zarządzania firmą, Ministerstwo Gospodarki wspomaga, w granicach prawa, proces negocjowania przez hutę kontraktu na dostawę energii elektrycznej po cenach satysfakcjonujących zarówno dostawcę, jak i odbiorcę.    Nie bez znaczenia jest fakt, że huta jest dużym i stabilnym odbiorcą energii elektrycznej, co z kolei ma istotny wpływ na stabilność systemu elektroenergetycznego.    Z powyższych powodów z inicjatywy Ministerstwa Gospodarki odbyło się szereg spotkań z udziałem przedstawicieli huty oraz sektora elektroenergetycznego, w tym Górnośląskiego Zakładu Elektroenergetycznego SA i PSE SA. Na spotkaniach tych Ministerstwo Gospodarki pełniło rolę mediatora, zachęcając strony do zawarcia kompromisu i proponując możliwe do wykorzystania instrumenty prawne. Jednakże ze względu na zasady gospodarki rynkowej i wolności działalności gospodarczej, przyjęte w Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. i określone przez ustawodawcę w Prawie energetycznym, ministerstwo nie może narzucić stronom rozwiązania, które byłoby nieopłacalne ekonomicznie dla którejkolwiek ze stron, ani tym bardziej nakazać dostarczania energii poniżej kosztów jej wytworzenia i przesłania.    W celu zminimalizowania ceny energii dla Huty ˝Łaziska˝ SA podjęto także działania w celu wyłączenia energii na zapotrzebowanie huty z obowiązku zakupu po cenach wynikających z kontraktów długoterminowych, zawieranych w latach 1994-998 pomiędzy wytwórcami i Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi SA, w ramach tzw. MIE (minimalnej ilości energii).    Specjalne potraktowanie huty, w tym zapewnienie preferencyjnych (obniżonych) cen energii jest w obecnym porządku prawnym możliwe przy wprowadzeniu specjalnych uregulowań, np. o warunkach zasilania Huty ˝Łaziska˝ SA. Jednocześnie podejmowane przez przedsiębiorstwa energetyczne działania nie mogą powodować przeniesienia kosztów na innych odbiorców. Dalsze opóźnianie działań dla poprawy sytuacji finansowej Huty ˝Łaziska˝ SA jest niekorzystne również dla GZE SA - obecnie głównego dostawcy energii elektrycznej. Pogarszająca się sytuacja ekonomiczna Huty ˝Łaziska˝ SA naraża także dostawców energii elektrycznej do tej huty na wielomilioniowe straty, ograniczając możliwość restrukturyzacji technicznej, zwłaszcza GZE SA, który nie jest w stanie i nie powinien subsydiować działalności huty. Ustawodawca zabrania obecnie w ustawie Prawo energetyczne subsydiowania skrośnego, co wynika także z przepisów prawa Unii Europejskiej, w tym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 96/92/WE, z którymi ustawa Prawo energetyczne jest zgodna.    Jest oczywiste, że w przypadku energochłonnego procesu produkcji żelazostopów stosowane są na świecie specjalne taryfy i warunki dostaw energii elektrycznej służące minimalizacji kosztów i zapewnieniu konkurencyjności produkcji przynoszącej korzyści zarówno hutom, jak i dostawcy energii elektrycznej. Również w znowelizowanym rozporządzeniu ministra gospodarki z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energią elektryczną (DzU nr 1 z 15 stycznia 2001 r., poz. 7) zastosowane zostały rozwiązania umożliwiające w kształtowaniu opłaty za usługi przesyłowe, świadczone takiemu jak Huta ˝Łaziska˝ SA odbiorcy, znacznie obniżenie stawki systemowej. Jeżeli zaś chodzi o ceny energii elektrycznej stosowane na rynkach Europy Zachodniej, czyli konkurentów Huty ˝Łaziska˝ SA, Ministerstwo Gospodarki nie posiada informacji, na jakich warunkach ceny te są ustalane. Pragnę jednak podkreślić, że podobnie jak producenci żelazostopów w Europie Zachodniej, tak i producent polski może kupować energię elektryczną na Giełdzie Energii, gdzie ceny są niższe niż wynikające z taryf zatwierdzonych przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.    Na zakończenie pragnę dodać, iż zgodnie z przepisami ustawy Prawo energetyczne nastąpił rozdział funkcji regulacyjnych działalności gospodarczej w sektorze, pełnionych przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, od kreowania polityki energetycznej państwa i nadzoru nad systemami energetycznymi, należących do kompentencji ministra gospodarki. Funkcje właścicielskie i nadzorcze nad przedsiębiorstwami będącymi spółkami skarbu państwa pełni minister skarbu państwa.    Do kompetencji i obowiązków prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, stosownie do art. 23 ust. 2 ustawy Prawo energetyczne, należy: rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w art. 8 ust. 1, tj. m.in. ustalanie warunków świadczenia usług przesyłowych oraz współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym.    Odnośnie do pytania pani poseł Krystyny Cencek: ˝Kiedy według rządu nastąpi ukształtowanie się wolnego rynku energii elektrycznej w Polsce?˝, przekazuję następujące stanowisko.    Podstawy prawne wdrażania reformy sektora elektroenergetyki stworzyła ustawa Prawo energetyczne z dnia 10 kwietnia 1997 r. Wraz z jej uchwaleniem Polska faktycznie rozpoczęła wdrażanie reform zmierzających do demonopolizacji sektora i wprowadzenia zasad konkurencji do tych obszarów działalności, gdzie jest to możliwe, czyli do wytwarzania i obrotu energią elektryczną.    Kluczowe rozwiązania polegają m.in. na:    - powołaniu Urzędu Regulacji Energetyki - centralnego organu administracji rządowej odpowiedzialnego za sprawy regulacji gospodarki paliwami i energią oraz promowania konkurencji,    - wprowadzeniu prawa dostępu do sieci przesyłowej, tzw. zasada TPA - third part access (stopniowa liberalizacja rynku energii, zakładająca dostęp wszystkich odbiorców do korzystania z usług przesyłowych energii i swobodny wybór dostawcy energii elektrycznej od 5 grudnia 2005 r.),    - rozdzieleniu działalności wytwarzania, przesyłu, dystrybucji i obrotu energii elektrycznej,    - wprowadzeniu koncesjonowania działalności przedsiębiorstw energetycznych i zatwierdzaniu taryf energii elektrycznej przedsiębiorstw energetycznych do czasu wprowadzenia konkurencyjnego rynku energii elektrycznej.    Ze względu na stopień liberalizacji krajową elektroenergetykę można podzielić na dwa segmenty:    - działalność regulowaną - tam, gdzie występuje monopol naturalny, tj. przesył i dystrybucja;    - działalność konkurencyjną - swobodne kształtowanie umów handlowych w zakresie cen będzie dotyczyć wytwarzania i obrotu energią elektryczną.    W wyniku demonopolizacji i liberalizacji zasad funkcjonowania sektora elektroenergetyki spółka Polskie Sieci Elektroenergetyczne SA przestała pełnić rolę jedynego kupującego (˝single buyer˝).    Jednakże w 2000 r. jeszcze około 70% obrotu energią elektryczną było realizowane przez PSE SA w ramach kontraktów długoterminowych zawartych między przedsiębiorstwami wytwórczymi i PSE SA. Kontrakty długoterminowe umożliwiły wytwórcom podjęcie w latach 1993-1998 inwestycji modernizacyjnych i proekologicznych w warunkach urzędowego stanowienia cen energii elektrycznej. Inwestycje te były finansowane z udziałem kredytów bankowych, których gwarancję spłaty stanowią kontrakty długoterminowe sprzedaży energii.    W celu zwiększenia stopnia liberalizacji rynku energii elektrycznej rozważane były różne propozycje związane z restrukturyzacją kontraktów długoterminowych. Do propozycji tych można zaliczyć m.in. konwersję zadłużenia (tzw. sekurytyzacja), likwidację kontraktów w procesach prywatyzacji wytwórców, cesję kontraktów na przedsiębiorstwa dystrybucyjne, emisję standaryzowanych kontraktów pochodnych przeznaczonych do obrotu oraz pokrywanie części kosztów wynikających z kontraktów poprzez składnik jakościowy opłaty przesyłowej.    Ostatecznie rząd zdecydował o wprowadzeniu tzw. systemu opłat kompensacyjnych, który z jednej strony zagwarantuje wytwórcom przychody na poziomie umożliwiającym spłatę zaciągniętych zobowiązań, z drugiej pozwoli na wprowadzenie rzeczywistej konkurencji w podsektorze wytwarzania energii elektrycznej.    Program działań rządu na rzecz wprowadzania rynku energii elektrycznej został zawarty w następujących dokumentach:    - ˝Zasady działania rynku energii elektrycznej w Polsce w 2000 r. i latach następnych˝, ˝Prywatyzacja sektora energetycznego. Założenia programowe i realizacja˝ - przyjęte przez KERM w dniu 2 grudnia 1999 r.    - ˝Założenia polityki energetycznej Polski do 2020 r.˝, przyjęte przez Radę Ministrów w dniu 22 lutego 2000 r.    - ˝Zintegrowany harmonogram prywatyzacji sektora elektroenergetycznego i wprowadzania rynku energii elektrycznej˝, przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 16 maja 2000 r.    - ˝System Opłat Kompensacyjnych (SOK) neutralizujący skutki kontraktów długoterminowych˝, przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 14 listopada 2000 r.    Obecne działania koncentrują się na wprowadzaniu systemu opłat kompensacyjnych. Koncepcja systemu opłat kompensacyjnych (wynika z uregulowań Prawa energetycznego) polega na tym, że w kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej uwzględniane będą koszty wynikające z nakładów ponoszonych przez przedsiębiorstwa wytwórcze energii elektrycznej w latach 1993-1998 na przedsięwzięcia inwestycyjne służące poprawie ochrony środowiska i efektywności wytwarzania energii elektrycznej w takiej części, jaką zatwierdzi prezes URE, z uwzględnieniem przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej uzyskanych na rynku konkurencyjnym.    Wprowadzenie tej koncepcji w życie wymaga:    - renegocjacji kontraktów przez strony tych kontraktów, tj. firmy wytwórcze i PSE SA, w celu zamiany kontraktów rzeczowych na kontrakty typu finansowego,    - zatwierdzenia przez prezesa URE stawek opłat przesyłowych przedsiębiorstw sieciowych uwzględniających część kosztów ponoszonych na realizację przedsięwzięć inwestycyjnych realizowanych w ramach kontraktów długoterminowych,    - zwalniania przedsiębiorstw wytwórczych z obowiązku przedkładania taryf energii elektrycznej do zatwierdzania.    Wprowadzanie systemu opłat kompensacyjnych będzie sukcesywnie ˝uwalniać˝ z kontraktów długoterminowych energię elektryczną i powiększać obszar konkurencyjnego handlu energią elektryczną kupowaną dotychczas przez PSE SA.    Zgodnie z postanowieniami ustawy Prawo energetyczne (art. 49) prezes URE może zwolnić przedsiębiorstwo energetyczne z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia, jeżeli stwierdzi, że działa ono na rynku konkurencyjnym, albo cofnąć udzielone zwolnienie w przypadku ustania warunków uzasadniających zwolnienie. Zwolnienie może dotyczyć określonej części działalności prowadzonej przez przedsiębiorstwo energetyczne, w zakresie, w jakim działalność ta prowadzona jest na rynku konkurencyjnym.    Nastąpiło już uznanie przez prezesa URE rynku giełdowego prowadzonego przez Giełdę Energii SA za rynek konkurencyjny i zwolnienie przedsiębiorstw z obowiązku stosowania na rynku giełdowym zatwierdzonych im taryf.    Rozwój rynku energii elektrycznej wymaga zainstalowania nowoczesnych komputerowych i telekomunikacyjnych systemów wymiany informacji, niezbędnych dla zachowania bezpieczeństwa pracy systemu elektroenergetycznego i niezawodności dostaw energii. Systemy te zostały w większości przez przedsiębiorstwa elektroenergetyki zainstalowane i znajdują się obecnie w końcowej fazie testowania. Rozwiązania godzinowo-dobowego rynku energii elektrycznej są wdrażane stopniowo począwszy od fazy prób i symulacji do pełnego wdrożenia po uzyskaniu pozytywnych wyników przyjętych rozwiązań technicznych i proceduralnych, w tym również obejmujących dostosowanie instrukcji, regulaminów i umów sprzedaży energii elektrycznej oraz umów przesyłu tej energii.    Zakłada się, że dobowo-godzinowy rynek bilansujący energii elektrycznej zostanie wdrożony w I półroczu br. i wraz z pakietem zrestrukturyzowanych kontraktów długoterminowych spowoduje znaczący postęp w budowie konkurencyjnego rynku energii elektrycznej.    Procesy prywatyzacyjne są jednym z najważniejszych czynników kształtujących obecne zmiany w polskiej elektroenergetyce. Kontynuacja prowadzonych procesów prywatyzacji elektroenergetyki jest jednym z głównych warunków powstania mechanizmów rynkowych w tym sektorze, pozwalających na efektywną konkurencję i dokonywanie swobodnego wyboru dostawców przez konsumentów. Potrzeba kontynuacji przekształceń własnościowych wynika również z konieczności pozyskania przez przedsiębiorstwa energetyczne dodatkowych środków finansowych, niezbędnych do kontynuacji modernizacji podstawowych urządzeń wytwórczych oraz dalszego rozwoju w warunkach rynkowych (w tym uwzględniających utworzenie wspólnego rynku energii w ramach Unii Europejskiej).    Do podstawowych celów prywatyzacji polskiej elektroenergetyki można zaliczyć m.in.:    - poprawę konkurencyjności przedsiębiorstw,    - stworzenie odpowiedniej bazy kapitałowej dla przedsiębiorstw gwarantującej konkurencyjność w aspekcie integracji z krajami Unii Europejskiej,    - ochronę konsumentów poprzez tworzenie wolnego rynku energii,    - optymalizację przychodów do budżetu z prywatyzacji.    Rząd nie zakłada administracyjnej konsolidacji firm energetycznych przed prywatyzacją, pozostawiając te działania samym zainteresowanym.    Jedną z pierwszych takich oddolnych inicjatyw jest utworzenie Południowego Koncernu Energetycznego (Elektrownia Jaworzno, Elektrownia Łaziska, Elektrownia Łagisza, Elektrownia Siersza, Elektrownia Halemba, Elektrociepłownia Katowice, Elektrownia Blachownia). Próba działań konsolidacyjnych przed rozpoczęciem prywatyzacji podejmowana jest również przez Elektrownię Turów SA.    Dotychczasowe doświadczenia wskazują, iż procesy prywatyzacyjne są najbardziej zaawansowane w przypadku przedsiębiorstw podsektora wytwarzania energii elektrycznej, w szczególności elektrociepłowni. W końcu 2000 r. rozstrzygnięto również wybór inwestora dla największego zakładu energetycznego - Górnośląskiego Zakładu Energetycznego.    Preferowaną dotychczas ścieżką prywatyzacji była sprzedaż akcji w trybie publicznego zaproszenia do rokowań. Głównymi nabywcami akcji prywatyzowanych spółek były przede wszystkim duże międzynarodowe korporacje energetyczne. Tylko w jednym przypadku, Zespół Elektrociepłowni Pątnów-Adamów-Konin SA, akcje zostały nabyte przez polską spółkę Elektrim.    Prywatyzacja polskiej elektroenergetyki rozpoczęła się od prywatyzacji elektrociepłowni zawodowych. Na dzień dzisiejszy ta grupa przedsiębiorstw podsektora wytwarzania jest liderem prywatyzacji. Zakończono już praktycznie proces prywatyzacji w przypadku 5 podmiotów. W przypadku większości prywatyzacji inwestorzy zobowiązali się do poniesienia wysokich nakładów inwestycyjnych, w tym przede wszystkim modernizacji infrastruktury produkcyjnej.    Zakłada się, że do końca 2002 r. zostaną sprywatyzowane wszystkie przedsiębiorstwa elektroenergetyki, z tym że jako ostatnie prywatyzowane będą Polskie Sieci Elektroenergetyczne SA - operator systemu przesyłowego.    Zakłada się, że elektrownie opalane węglem brunatnym będą prywatyzowane wspólnie z współpracującymi z nimi kopalniami węgla brunatnego.    Obecnie rząd aktualizuje założenia pod kątem możliwości oferowania większościowych pakietów akcji, zwłaszcza w odniesieniu do przedsiębiorstw wytwórczych oraz prywatyzowania tych przedsiębiorstw w pakietach: elektrowni lub elektrowni i elektrociepłowni. Rozważana jest również koncepcja włączenia w te pakiety przedsiębiorstw dystrybucyjnych.    Prywatyzacja przedsiębiorstw sektora elektroenergetyki oraz stopniowa liberalizacja rynku energii elektrycznej określona Prawem energetycznym, zgodnie z którym z dniem 5 grudnia 2005 r. wszyscy odbiorcy uzyskają prawo do korzystania z usług przesyłowych, będą determinować termin wprowadzenia pełnej liberalizacji handlu energią elektryczną.    Przedstawiając powyższe informacje dotyczące zasad kształtowania i stosowania cen energii elektrycznej oraz zaawansowania kształtowania się wolnego rynku energii elektrycznej, mam nadzieję, że przedstawione modyfikacje uregulowań prawnych stworzą trwałe podstawy dla opłacalnej produkcji żelazostopów w Hucie Łaziska SA.    Pragnę równocześnie poinformować pana marszałka, że intensywne działania wszystkich zainteresowanych stron i podejmowane przez nie operatywne uzgodnienia umożliwiły Hucie Łaziska (mimo odnotowanych strat wynikających z ograniczeń i przerw w produkcji) kontynuowanie działalności w styczniu br.    Podpisane ostatnio porozumienie Huty Łaziska SA i dostawców energii, dotyczące dostaw energii po cenach preferencyjnych do końca I półrocza 2001 r., stwarza możliwość kontynuowania opłacalnej produkcji oraz perspektywy wypracowania stałych rozwiązań korzystnych dla wszystkich zainteresowanych stron.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Andrzej Karbownik    Warszawa, dnia 7 lutego 2001 r.