Interpelacja w sprawie możliwości wystąpienia z inicjatywą ustawodawczą dotyczącą poprawy sytuacji finansowej samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej
  Faktem powszechnie znanym w naszym kraju jest niezwykle trudna sytuacja finansowa samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Nie chodzi tu jednak o przyczyny tej sytuacji, ale o inną sprawę, a mianowicie egzekucję długów ZOZ-ów i ponoszone przez nie koszty egzekucji. Długi te są zazwyczaj bezsporne, ZOZ-y nie płacą dostawcom leków i materiałów medycznych, mediów itp., bo po prostu nie mają pieniędzy. Wierzyciele kierują sprawy do sądu, a wyroki czy nakazy zapłaty do egzekucji komorniczej.   Czynności podejmowane przez komorników ograniczają się często do wysłania listem poleconym zawiadomienia do dłużnika o wszczęciu egzekucji oraz do banku z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego ZOZ-u. Drugim sposobem najczęściej wykorzystywanym przez komorników przy egzekucji świadczeń pieniężnych jest zajmowanie wierzytelności ZOZ-u z tytułu udzielonych świadczeń zdrowotnych (są to najczęściej należności od kas chorych). Zatem wysyłając dwa listy polecone (najtańszy za 3,40 zł) plus koszty kancelaryjne (przygotowanie pisma, praca personelu kancelarii), komornik inkasuje opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości egzekwowanego roszczenia (art. 45 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, DzU nr 133, poz. 882, ze zm.). Przepisy ustawy przewidują wprawdzie dolną granicę opłaty stosunkowej (art. 49 ustawy: 1/10 wysokości prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej), jednak opłata ta określana jest praktycznie w każdym przypadku egzekucji (niezależnie od nakładu pracy komornika) w jej górnej wysokości (trzydziestokrotność prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej; kwota ta na dzień dzisiejszy wynosi 48 106,80 zł), co przy długach idących w setki tysięcy złotych jest sytuacją bardzo częstą. Przepis taki umożliwia nadmierne bogacenie się wąskiej grupy ludzi kosztem całego społeczeństwa, bo przecież na opłaty komornicze składają się wszyscy podatnicy, płacąc składkę na ubezpieczenie zdrowotne.   Należałoby się zatem zastanowić nad zmianą powyższych przepisów w zakresie egzekucji, w którą zaangażowane są środki publiczne, a takimi bez wątpienia są środki pochodzące ze składki na ubezpieczenie zdrowotne.   Zwrócić uwagę należy również na bezpodstawne dzielenie roszczenia przez wierzyciela i kierowanie do egzekucji jego części. Od zobowiązania wynoszącego np. 800 000 zł podzielonego na dwie części dłużnik zmuszony będzie do zapłacenia dwa razy opłaty stosunkowej od egzekucji w jej maksymalnej wysokości. Jest to zjawisko bulwersujące całe środowisko związane z ochroną zdrowia, a wykonywane w majestacie prawa.   Zwracam się z zapytaniem: Czy widziałby pan minister możliwość wystąpienia z inicjatywą ustawodawczą, dzięki której samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej nie będą pogłębiały swojej i tak niezmiernie trudnej sytuacji finansowej?   Z poważaniem   Poseł Jakub Derech-Krzycki   Gorzów Wlkp., dnia 27 stycznia 2003 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie możliwości dokonania podziału podstawowych jednostek samorządu terytorialnego na mniejsze gminy
- Interpelacja w sprawie zastosowania bioetanolu jako dodatku do paliw płynnych
- Interpelacja w sprawie planów resortu dotyczących modernizacji drogi ekspresowej E11
- Odpowiedź na interpelację w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym zaliczek wypłaconych na poczet dywidendy za rok obrotowy
- Interpelacja w sprawie działalności włocławskiej filii Zachodniopomorskiej Szkoły Biznesu